L' alveno de l' aŭtun'

Naĝas du cignoj en la pluv'
kaj vere ŝajnas
ke neniam ĝi ĉesas
senĉesa diluv'

Grizas la nuboj en l' ĉiel
la kamparo tristas
kaj ĝi perdiĝas
en nokto sen stel'

Ne ĉiutage povas brili la sun'
Ĉu ne ankaŭ foje plaĉas
eĉ se la vetero aĉas
l' alveno de l' aŭtun'?

Vidu jen arbaro multkolora
kaj ruĝa kaj verda kaj flava
ŝuŝas la vento malvarma
foliaro multkolora ĉirkaŭsvarma

Refreno

Karesumu kun amikoj en la varm'
Trinku varman ĉokoladon
kaj aŭskultu la pluvgutojn
sur l' tegment' de la kaban'

Refreno



Bildo de Rita Gäbel / pixelio.de